Afgelopen week zat ik op een boot met drie andere zeezeilende gekkies. ‘Even’ van Groningen naar Denemarken en weer terug. ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­    ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏  ͏ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­ ­  
In browser weergeven

Heej ,

Afgelopen week zat ik op een boot met drie andere zeezeilende gekkies. ‘Even’ van Groningen naar Denemarken en weer terug.


Op een boot en bij lange tochten heb je veel tijd om naar de horizon te turen. Veel meer kun je zonder bereik en op de deining van de zee ook niet doen. Dus ik had vooral tijd om na te denken.

voys-nieuwsbrief-mark-mei-2026

De afgelopen drie jaar is er nogal wat veranderd in mijn leven. Voys is een steward owned bedrijf geworden, dus ik ben geen eigenaar meer. De strategische rollen die ik had, zijn overgenomen door anderen. En ik raakte ongewenst het meest waardevolle kwijt dat ik ooit heb mogen vasthouden: een compleet gezin.


Wat ik het meeste mis, is niet de titel of het eigenaarschap. Dat is het systeem en het zijn de mensen. Een systeem dat ritme geeft en elke dag nieuwe verrassingen en uitdagingen met zich meebrengt. Lieve, leuke en slimme mensen met wie je die uitdagingen elke dag aan mag gaan. En omdat je dat samen doet, zie je je bedrijf en je koters groeien en groei je zelf mee.


Company is een mooi woord. Het is je bedrijf. Maar het is ook je gezelschap, de mensen die je om je heen houdt. 
The company you keep.


Je kunt leren over je compa
ny van de oude denkers. Euripides schreef al dat een mens lijkt op zijn gezelschap. Aristoteles verdeelde vriendschap in drieën: vriendschap om wat iemand oplevert, vriendschap om het plezier en vriendschap om wie iemand is. Die laatste is zeldzaam. Het is de enige vriendschap die blijft bestaan als nut en plezier wegvallen.


Je kunt leren over good company van Harvard-onderzoek. Goede relaties houden ons gelukkiger en gezonder. Sterker nog: die banden voorspellen een lang en gelukkig leven, meer dan sociale klasse, IQ of zelfs je genen.


Denk dus eens na over je bedrijf en de mensen met wie je mag werken en leven. Zijn ze good company? En zo ja, krijgen ze de aandacht en de tijd die ze verdienen? Want je leert de waarde pas echt kennen als je good company kwijtraakt.


De eerste dag van onze zeiltrip maakte ik een heel lelijke val, met twee gekneusde ribben tot gevolg. We zeilden verder omdat ik zei dat het kon, maar vooral omdat ik in good company was. Gekneusde ribben doen pijn als je moet ademhalen, maar vooral als je lacht. Ik heb heel veel pijn gehad en er onwijs van genoten.

 

Dank voor het lezen en tot de volgende keer.

 

Cheers,

Mark

P.S. Ja, natuurlijk was ik ook bezig met AI. Daar kom ik voor mijn gevoel nooit meer vanaf.

 

Dit keer was mijn e-mailinbox het doelwit. Die is een mix van ongewenste updates, nieuwsbrieven, verkoopmails en takenlijstjes van anderen. Daardoor kijk ik er weinig naar. En daardoor mis ik soms belangrijke dingen.

 

Dus ik wilde kijken of ik met AI mijn eigen e-mailfabriek kon bouwen. Klinkt simpel, was het niet. Want ik wilde m’n fabriek lokaal, privacyvriendelijk en slim genoeg maken om mijn mail te sorteren, conceptantwoorden te maken en uiteindelijk misschien zelfs agenda-afspraken te verwerken.

 

In mijn nieuwste artikel neem ik je mee in het hele bouwproces: van A tot Z. Een lekkere nerdblog. En het geeft je een inkijk in wat de techniek kan. 

Trouwens, volg je me al op LinkedIn?

LinkedIn

Voys B.V., Lubeckweg 2, Groningen, Nederland 9723HE

Afmelden Voorkeuren beheren