"Is het nu gelukt?" Ja, want ik heb hier echt wel even een traantje om gelaten. En nee, want we zijn pas net begonnen. Dit is wat we kunnen doen met 1 procent van onze omzet. Wat nou als je alle winst van Voys, elk jaar meer dan 10 procent van de omzet, naar een stichting laat vloeien? Daar gaan we naartoe via onze steward ownership-structuur.
Steeds meer van onze winst zal in de komende jaren vloeien naar de Voys Social Return Foundation. Deze stichting mag de winst van Voys herinvesteren en brengt zo kapitaal en expertise naar start-ups en ideeën die systeemverandering teweegbrengen. Ideeën die ons helpen om naar duurzame voedselsystemen te gaan, de energietransitie te versnellen en klimaatverandering tegen te gaan. Zodat we iets overlaten voor de volgende generatie.
Heel veel mensen zien alleen het eindresultaat van deze reis, maar die begon zo lang geleden. Toen ik ging studeren, zag ik twee opties: Bedrijfskundige Informatica of Sociaal Pedagogische Hulpverlening. In mijn hoofd was de essentie van die keuze ‘weinig invloed op veel mensen’ of ‘veel invloed op weinig mensen’. Ik koos voor de eerste optie.
Tijdens mijn stage in Haïti volgde de tweede keuze. Start ik na mijn studie een stichting of een bedrijf? Een stichting die altijd op zoek is naar geld of een bedrijf dat met het verdiende geld het juiste kan doen? Ik koos voor het laatste, omdat bedrijven de nieuwe macht in de wereld waren geworden. En omdat ik daar de meeste ruimte voor verandering zag.
Die verandering gaat niet snel. Ik werk nu bijna de helft van mijn leven aan Voys. En bij elke afslag die we namen, kregen we te horen dat het niet kon. Je kunt geen telecomprovider starten vanuit je studentenkamer. Je kunt een bedrijf niet besturen zonder managers. Je kunt je bedrijf niet weggeven aan zichzelf. Je kunt geen verandering aanbrengen in dit systeem dat we met elkaar hebben bedacht en dat alleen nog maar draait om geld en aandeelhouderswaarde.
Maar het is pure onzin. We hebben dit met elkaar bedacht, dat hele systeem. Het is bedacht door mensen die niet slimmer zijn dan jij of ik. En we kunnen het anders bedenken en vooral anders dóen.
Want wat nou als het lukt?
Van grote systemen die anders moeten naar kleine systemen die anders kunnen.
Vorige maand beloofde ik je een serie over de vraag hoe je ervoor zorgt dat een beller de juiste collega aan de lijn krijgt. In het tweede deel van deze serie bespreek ik de vier signalen die dat bepalen: met wie sprak die beller het laatst, welk nummer belt die persoon nu, wat weet je CRM, en is die collega op dat moment werkelijk bereikbaar?
Ons Freedom-platform kan die vier signalen in onze situatie niet zelf combineren, dus bouwde ik daar een systeem omheen met onze webhook. Met dank aan AI is dat soort maatwerk een stuk eenvoudiger geworden dan je denkt. Ik ben vooral benieuwd wat jij ermee gaat bouwen.
